Het levende vieren
tekst & Beeld Ilse van den Bosch
Toen ik in Amsterdam woonde, had ik een klein balkonnetje in de schaduw, dus ik zocht graag de buitenlucht op in het Erasmuspark. Aan het einde van de middag gingen de meeste mensen weer naar huis. Om te eten. Precies het moment dat moslimgezinnen juist naar het park kwamen, met tassen vol lekkers. Met een licht gevoel van jaloezie genoot ik van de gezelligheid die hun picknicks uitstraalden.
Eén keer werd ik uitgenodigd aan tafel bij een moslimgezin, 4 hoog achter. We zaten met z’n achten aan een salontafel met de rand van het tafellaken als servet op onze schoot. Turkse soep van yoghurt, gerst en munt stond op tafel. Iedereen doopte daar zijn broodje in of nam er een hap uit met een lepel. Niemand had een bord, behalve ik. Met een blik maakte iemand mij duidelijk dat ze begreep dat ik dat zou waarderen, een eigen bord. Omdat we geen gemeenschappelijke taal hadden, aten we zwijgend in een serene stilte met de geur van munt. Af en toe oogcontact, een knikje en een glimlach. Met een warme buik voelde ik me welkom en verbonden met deze mensen die ik voor het eerst zag.
Misschien zijn het wel deze ervaringen die mij inspireerde voor het concept Biodyneren. Als gast krijg je eerst een rondleiding bij een biodynamisch werkende boerderij en daarna ga je met elkaar aan een lange tafel. Tussen de akkers, in de kas of de stal vier je samen de oogst. Het is een viering van het levende op een boerderij waarin mensen geïnspireerd worden en zich deel voelen van een groter geheel. Ook hier zitten onbekenden met elkaar aan tafel, maar nu allemaal verbonden door het verhaal van de boer of boerin. Als kok is het heerlijk om gasten te mogen serveren die al met pretoogjes aan tafel komen zitten. En de ‘ohh’s’ en ‘ahh’s’ te mogen horen wanneer zij de feestelijk gedekte tafel vol kleurrijke gerechten zien.
In Amsterdam gaf puur en alleen het samen eten mij een intiem gevoel van mens zijn. Het liefdevolle werk van de vrouw in de keuken, die altijd genoeg heeft voor gasten, proefde ik niet alleen met mijn mond. De smaak van haar eten bereikte mijn hart. Bij Biodyneren vormt de saamhorige sfeer van met elkaar eten de basis voor een persoonlijk gesprek met elkaar. We leven in een tijd en een cultuur waar de levensmiddelen die we kunnen kopen niet vanzelfsprekend gezond en duurzaam zijn. Integendeel. Duurzame en gezonde voeding zijn daarom een hot item. In deze individualistische tijd zijn meningen en voedingsvisies logischerwijs verdeeld geraakt. Mensen staan soms strijdend tegenover elkaar. Hoe kunnen we het daar beter over hebben dan aan tafel?
Biodyneren nodigt je uit bij groot- en kleinschalige biodynamische boerderijen en bij boeren die in omschakeling zijn. Daar zet de kok met biodynamische inzichten het werk van de boer in de keuken voort. Tot in november kun je Biodyneren, van Oosterhout tot Onstwedde, van Schoorl tot Balgoij. Wel even reserveren. • bdvereniging.nl/biodyneren
Ilse van den Bosch is kok op locatie, auteur en docent antroposofie en voeding. Zij is initiatiefnemer van het project Biodyneren.
