Column Marjolein Doesburg – Van Kleffens – Verteren doet ertoe, maar hoe?
Intimiteit had voor mij tot voor kort te maken met mensen, fysiek en emotioneel. Het zei me iets over samen zijn, verbondenheid voelen. De liefde hing er vaak mee samen: een intiem etentje, een intiem gesprek, een knuffel, een vrijpartij. Maar het begrip intiem wórden kreeg onlangs een nieuwe dimensie voor mij.
tekst Marjolein Doesburg-Van Kleffens | beeld claudio-biesele, unsplash

Onbalans
Enige tijd na mijn verhuizing naar Zwitserland merkte ik, dat ik minder lekker in mijn vel zat. Ik kwam aan, voelde me niet altijd even fit en kreeg last van mijn maag. Ik besloot er wat aan te willen doen en vond een ingang tijdens een speciale dag van de Nederlandse Vereniging Antroposofisch Artsen (NVAA), over het darmmicrobioom (de verzameling van alle microben, zoals bacteriën, schimmels en virussen, die van nature in onze darm leven). Daar viel het kwartje: ligt het soms aan mijn spijsvertering? Ik zocht contact met natuurvoedingskundige en leefstijlcoach Ans Goedemans (zij was ook één van de sprekers die dag). Daarnaast bevestigde bloedonderzoek mijn gevoel dat er onbalans was.
Vernuftige samenhang
Met hulp van Ans ontdekte ik dat ik ondanks al mijn interesse en in jaren opgedane kennis over voeding en gezondheid, een praktisch werkbare vorm miste voor een gezonde voeding en leefstijl die past bij waar en hoe ik nu leef. Mijn leven en ritme zijn aan nogal wat veranderingen onderhevig: we verhuisden naar het buitenland, ik ben regelmatig onderweg en dan zijn er nog de ‘gewone’ hormonale verschuivingen. Ans gaf me bruikbare persoonlijke tips, zoals minstens 12-14 uur tijd tussen avondeten en ontbijt, voldoende eiwitten en wat supplementen. Ook niet fysieke aspecten kwamen aan bod. Hoeveel beweeg ik eigenlijk? En denk ik er aan ook af en toe rust in te bouwen? Hoe ziet mijn slaap eruit; lang genoeg, goed genoeg? Ben ik bewust bezig met mijn innerlijk leven, hoe zit ik in mijn vel, geef ik mezelf tijd dat te voelen? Interessante en soms confronterende vragen, waar ik, eenmaal bewust ervan, wel wat mee wilde, en kon. Geen tijd en vooral geen zin om extra te sporten naast mijn woon-werkfietstocht, bleek op te lossen toen de supplementen en de veranderde voeding hun werk deden en de energie ook weer terugkwam. Een nacht onrustig slapen of een tijdje wakker liggen hoef ik ook geen ramp te vinden. Dat komt overigens steeds minder voor, nu ik meer sport. Het hangt allemaal vernuftig met elkaar samen.
Nieuwe omgeving
De grootste eye-opener voor mij was het bewuster worden van mijn verbondenheid met kiezel (silicium): ik werd geboren en groeide op op een Nederlandse kiezelrijke bodem. Hier in Zwitserland leven we op een kalkbodem, die andere eigenschappen heeft (zie kader). Mijn spijsvertering en ik waren gewend aan voeding die van nature kiezelrijker is, dan wat ik hier nu tot mij neem. Kort door de bocht gezegd: kiezel is antroposofisch gezien licht brengend en zorgt voor verbinding met het kosmische, terwijl kalk meer aardend is. Ans vermoedde dat ik nog te weinig echt contact had gemaakt met mijn nieuwe omgeving. Ze moedigde me aan om een intiemere verbinding op te bouwen met het land waar ik nu woon, door Zwitserland letterlijk ‘op te eten’. Bij het tot je nemen van voedsel, gebeurt er namelijk iets heel bijzonders: tijdens onze vertering worden niet alleen de stofjes afgebroken tot bouwstenen. Dat wat in de voeding besloten ligt, komt ook vrij in ons lichaam, in de vorm van vitale krachten. Dit uiterst intieme en persoonlijke proces varieert, mede afhankelijk van de bodem waarop de voeding groeide.
Extra uitdagingen
Inmiddels heb ik mij tegoed gedaan aan onder andere wildgeplukte daslook en paardenbloemen uit de buurt. Ik probeer lokaal geteelde producten te kopen en mijn handen waar mogelijk letterlijk in de aarde te steken. Voor een optimale balans kies ik ook bewust vaker voor siliciumrijke voeding: gierst, haver, bananen, linzen, rozijnen en bonen. En ik neem voorlopig extra siliciumdruppeltjes. Of ik hierdoor ook minder behoefte aan silicium krijg? Ik vermoed van niet. Ik mis Nederland soms behoorlijk en blijf het ook trouw opzoeken. Voor het eerst begrijp ik ook de extra uitdagingen van immigranten en vluchtelingen: de omgeving waar je bent is van invloed op hoe je je geestelijk voelt en op hoe je lichaam functioneert. Zelf heb ik mijn krachten inmiddels hervonden. Of het aan mijn nieuwe, intiemere verbinding ligt, in combinatie met de juiste balans tussen kiezel en kalk of niet: ik voel me weer veel beter!
Kiezel
Vanuit de bovenpool werkt kiezel (silicium) als stofwerking analyserend en vormgevend naar alle organen. Vanuit de onderpool als proces werkt kiezel synthetiserend, alles oplossend en verbindend. Antroposofisch gezien is kiezel een belangrijke lichtdrager: dit mineraal helpt je om jouw Ik organisatie te dragen omdat jouw Ik (jouw geest, kun je ook zeggen) ook een lichtwezen is. Kiezel brengt je kosmisch licht en helpt je om jezelf van de buitenwereld af te grenzen. De kwartswerking in onze ‘grensgebieden’ oog, huid en haren helpt onszelf open te stellen voor licht. Vergelijk het met een vensterraam: het laat licht binnen, maar grenst ook af.
Steekwoorden: kosmisch, edel, vormkracht, grenzen, periferie, relatie met het plantaardige, met licht, met de Ik/organisatie, het element water, het zenuw/zintuigsysteem.
Kalk
Kalk (calcium) is een aarde-element bij uitstek: het biedt je de mogelijkheid op aarde te leven en een menselijke gestalte te ontwikkelen. Kalk zorgt voor zwaarte en geeft grond onder je voeten. Kalk lost goed op en slaat makkelijk weer neer; het is bewegelijk. Het uitdrogende dat kalk ook heeft kan helpen wanneer het te waterig wordt in een mens, bijvoorbeeld als een kind snottert. Het geeft rust, de prikkelbare slijmvliezen worden gekalmeerd. Kalk werkt ook op de uitademing. Bij goed uitademen is de rust en zwaarte voelbaar die ook kenmerkend is voor kalk. Gaan slapen is ook een vorm van uitademen: de ziel laat het lichaam los. Onrust die de slaap hindert, kan tot rust worden gebracht door (oester)kalk. Steekwoorden: begrenzen van het etherische, in het aardse brengen, substantie vormen, omhullen, vormen en activeren van de stofwisseling, bewustzijn wekken, uitademen, relatie met het astrale.
Huisarts Huib de Ruiter beschreef eerder in Ita over de werking van antroposofische geneesmiddelen: https://www.antroposana.nl/artikel-ita/heilzame-natuur/
Je kunt ook kijken naar deze mineralen via de bodemkunde, aardrijkskunde, scheikunde, euritmie en geneeskunde. Tijdens een studiedag in 2018 is dat gedaan. Een uitgebreid verslag vind je hier:
https://bdvereniging.nl/wp-content/uploads/0205-Kiezel-en-kalk-10-maart-2018.pdf
En hoe kijkt een antroposofisch geïnspireerde voedingskundige naar wat voeding voor je doet?
https://www.natuurdietisten.nl/kenniscentrum/brede
-visies-op-gezondheid/de-antroposofische-visie/

